ସବିତାକୁ ସମ୍ବୋଧନ

ସୁଜାତା ଖଟୁଆ

ସରସୀର ସରସତା ସରିଯିବା ପରେ
ଶ୍ୟାମଳ ତରୁର ରଙ୍ଗ ହଜିଯିବା ପରେ
ସବୁଜିମା ଭରା ଧରା, ଧୂସରିତ ହୋଇ
ସଂତାପିତ ପ୍ରାଣେ ଆର୍ତ୍ତ ରୋଦନ କରଇ୤

ଶୋଷିଲା ଓଠରେ ଆଜି ଚାତକକୁ ଦେଖି
ସଙ୍କଟ କାଳର ସମ୍ଭାବନାକୁ ନିରେଖି,
ସଂତ୍ରାସ ପ୍ରାଣରେ କରେ ଆତୁର ଚିତ୍କାର
ଶକତି ନାହିଁ ଶରୀରେ ହୁଏ ଥରହର ।











"ସଂଗୃହିତ ଜଳ ସବୁ ଯଦି ଫେରିଆସେ
ସନ୍ତୁଷ୍ଟିର ସମୀରଣ ମନ ଛୁଇଁ ବସେ,
ସମ୍ପାଦିତ ହେବ ତେବେ ତୁମ ଉପସ୍ଥିତି
ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇବ ତେବେ ରୁତୁଚକ୍ର ଗତି୤

ସବୁକଷ୍ଟ ପ୍ରକୃତିର ହେବ ପ୍ରଶମିତ
ସଭିଏଁ ନବୀନ ଭାବେ ହୋଇବେ ଜୀବନ୍ତ ,
ସମ୍ଭବ ହୋଇବ ପୁଣି ନୂଆ ଏକ ସୃଷ୍ଟି
ସ୍ବାଗତିକା ଗାନ କରି କର ଜଳ ବୃଷ୍ଟି୤"